Live dag Antwerpen 26 juni

Sta je weer die bank app voor de 8ste keer te openen of die rekening al is betaald aan je. Want boodschappen en tanken zou jij toch echt van je eigen geld betalen. En je partner weer om extra geld vragen voelt echt zo klote.

Waarom koos ik niet voor een normale baan?

Niet omdat je het vak niet leuk vindt. Niet omdat je niet hard werkt. Maar omdat je gewoon niet rond komt. Het verdient zo belachelijk weinig. En je weet dat de mensen om je heen het denken, ook al zeggen ze het niet hardop. Ze zien echt je passie maar zien ook de druk bij je.

En toch behandel jij je eigen school daardoor ook als een hobby. Die structuur die het nu heeft geeft gewoon niet meer ruimte. Je bent nu eenmaal maar een VZW of een eenmanszaak. Misschien verdien je zelfs minder dan je eigen docenten. Misschien schaam je je een beetje als het wél goed gaat, omdat je bang bent dat je leden het te veel vinden.

Het is echt continu die spagaat van beide kanten. Te slecht is schaamte maar gaat het te goed dan voelt dat ook niet juist.

En dan komen als vanzelf de excuses: bij ons werkt dat net even anders. Onze school is speciaal. Wij kunnen niet zomaar groeien zoals andere scholen.

BULLSHIT!

Maaike stapte binnen met 310 leden.

Ze dacht ook dat haar school anders was. Ze draaide al jaren, had een trouw ledenbestand, maar zag nog niet in hoe ze hier fulltime van kon leven. En had daardoor nog een baan ernaast om rond te komen.

Inmiddels zit zij op 750 leden, zonder die baan ernaast en met een jaarlijks groeiend salaris.

Iris liep twee jaar geleden een live dag bij me binnen met 40 leden en dacht dat 100 leden misschien ooit haalbaar zou zijn. Ze maakte zichzelf nauwelijks iets over. Hoefde ook niet echt want ook zij werkte nog ergens anders.

Inmiddels is de school gegroeid naar 300 leden en maakt zij zichzelf maandelijks €3.250 over. Die andere baan heeft ze al echt vrij snel kunnen opzeggen.

Geen van beiden heeft de school compleet omgegooid. Ze zijn beter geworden in wat ze al deden. Ze zagen mogelijkheden die er al waren maar die ze zelf niet meer zagen omdat ze er zo middenin zaten.

Want dat is precies het probleem.

Als jij elke dag in je school staat, zie jij door de bomen het bos niet meer. Je ziet de problemen. Je ziet wat er niet werkt. Maar je ziet niet meer wat er wél mogelijk is. Wat het totaalplaatje voor je kan doen.

En dan blijf je hetzelfde doen. Jaar na jaar. Seizoen na seizoen. Terwijl er gewoon meer in zit. En dat zelf proberen heb je nu toch wel al inmiddels gedaan toch?

Ik weet dat jij dit kan en dat die ene cursus nog op de plank ligt die je nog wilde doen. Maar ik ga je nu alvast vertellen dat die echt niet het verschil gaat maken. Zoals al die andere kleine dingen ook misschien wel iets deden maar niet echt die enorme groei teweeg brachten.

Dance Business Intensive

26 juni · Antwerpen
Maximaal 15 plekken

Ik geef een live dag. Een kleine groep, maximaal 15 plekken, zodat het persoonlijk blijft. Een dag waarop we samen kijken wat er in jóuw school mogelijk is. Niet wat je allemaal moet veranderen. Maar waar je kansen liggen die exact in lijn liggen met wat je nu ook al doet.

26 juni is bewust gekozen. Wie nu actie onderneemt heeft de zomer om te bouwen en gaat september in met een plan. Dat ziet niets in de weg met de acties die je nu ook al doet voor je herinschrijvingen.

Want september staat voor de deur. En je kunt er weer ingaan zoals vorige keer. Of laten we nu eens samen kijken naar wat er echt mogelijk is voor je dansschool.